الشفير

بفتح أوّله، وكسر ثانيه، بعده ياء وراء مهملة: موضع فى ديار بنى أسد، مذكور فى رسم حزّة، وفى رسم دومة؛ قال الكميت:

ولم تتجاوز بالشّفير بيوتنا ... على النّجوات الخضر والجزع مخصب

وهو أيضا مذكور فى رسم السّفير.

وشفيرة، بزيادة هاء فى آخرها: مذكورة فى شعر حاتم الطائىّ «١» .