ضفوى

1 paragraph · vol. 1, p. 880

  1. بفتح أوّله وثانيه، بعده واو مفتوحة وياء، على وزن فعلى، مقصور: موضع قد تقدّم ذكره فى رسم النحائت «١» . هكذا ذكره سيبويه فى الأبنية. قال: وبعض العرب يقول ضفوي وقلهى، يجعلها ياء ساكنة، كما يقولون أفعى.

    vol. 1, p. 880